مخالفان اکنون نفع خود را در ناکام ماندن دولت روحانی می دانند و به تنها مسئله‌ای که نمی‌اندیشند مصالح کشور استT البته صف مخالفان لوایح چهارگانه با دلسوزان و ‌هشداردهندگان فرق می‌کند.

طی روزهای اخیر یکی از اعضای جبهه پایداری در کمیسیون امنیت ملی، نامه جمعی از وزرا را جهت تسریع در بررسی «سی.اف.تی» و پالرمو در مجمع تشخیص مصلحت نظام تهدید استعفای دسته جمعی وزرا از کابینه خواندند. این در حالی است که اگر براندازان و مخالفان در ادعا با یکدیگر تفاوت دارند اما هر دو جریان یک مسیر را دنبال و در پی تخریب دولت روحانی هستند.

به طوریکه مخالفان در برخورد با لوایح چهارگانه دولت نشان دادند که برای رسیدن به اهداف خود از هیچ تلاشی حتی برخلاف مصالح ملی فروگذار نیستند. چراکه جریان مخالفان دولت همانطور که از ابتدا با برجام مخالف بود اکنون هم هر مسئله ای که بتواند به هموارشدن مسیر دولت برای اجرایی کردن نتایج برنامه جامع اقدام مشترک بینجامد، مخالفت می کنند.

به هر ترتیب این جریان همه شایعه ها و بزرگ‌نمایی‌هایشان علیه دولت را از منظر عقیدتی توجیه می کنند. چراکه مدعی اند دروغ وتحریف برای رسیدن به اهداف هیچ ایرادی ندارد. در حالی که شایعه تهدید استعفا یک اهانت تلقی می شود. زیرا برای مسئولان نظام به طور قطع منافع ملی در درجه نخست اهمیت قرار دارد و اگر قرار باشد در برابر تهدید کوتاه بیایند قطعا زیر سوال خواهند رفت. بنابراین مخالفان دولت چگونه خود را انقلابی می‌دانند که دست به چینن شایعات عجیبی می زنند؟! از این رو، به نظرمی رسد مخالفان بر این تصورند که اگر لوایح چهارگانه دولت زودتر تعیین تکلیف شود به کاهش احتمالی مشکلات و افزایش توانایی های دولت می انجامد و در نهایت دراهداف خود یعنی ناکام گذاشتن دولت روحانی شکست می‌خورند.

بنابراین هر رویدادی که در جهت هموارسازی مناسبات اقتصادی ایران وغرب از جمله تایید پالرمو و دیگر لوایح مرتبط با «اف.ای.تی.اف» مطرح باشد مخالفان این گام ها را به نفع خود نمی بینند و با آن مخالفت می کنند. به هر روی اگرچه شرایط موجود ممکن است به سود مخالفان در خارج از کشور باشد اما با این همه مخالفان اکنون نفع خود را در ناکام ماندن دولت روحانی می دانند و به تنها مسئله‌ای که نمی‌اندیشند مصالح کشور است. البته صف مخالفان لوایح چهارگانه با دلسوزان و ‌هشداردهندگان فرق می‌کند.

 

عضو شورای مرکزی حزب اعتمادملی*

  • نویسنده : محمدصادق جوادی حصار*