نگاهی به لیست افرادی که در انتخابات این دوره مجلس نام‌نویسی کرده‌اند، نشان می‌دهد که بسیاری از اصلاح‌طلبان به دلایل متعددی از نام‌نویسی در این انتخابات خودداری کرده‌اند. از این دلایل می‌توان به توجه این دسته از افراد به نارضایتی مردم و احتمال عدم مشارکت مردم به دلیل این نارضایتی‌ها در انتخابات اشاره کرد. دلیل […]

نگاهی به لیست افرادی که در انتخابات این دوره مجلس نام‌نویسی کرده‌اند، نشان می‌دهد که بسیاری از اصلاح‌طلبان به دلایل متعددی از نام‌نویسی در این انتخابات خودداری کرده‌اند.

از این دلایل می‌توان به توجه این دسته از افراد به نارضایتی مردم و احتمال عدم مشارکت مردم به دلیل این نارضایتی‌ها در انتخابات اشاره کرد.

دلیل دیگر را می‌توان این دانست که برخی از پیش می‌دانستند که تیغ نظارت استصوابی ممکن است مجددا آنها را از انتخابات دور نگه دارد و نتوانند در انتخابات حضور پیدا کنند. بخش دیگری از اصلاح‌طلبان هم که حتی در انتخابات نام‌نویسی کرده‌اند، نگران رد صلاحیت‌شان هستند. بنابراین در چنین شرایطی که شورای نگهبان تکلیفش را با نظارت استصوابی روشن نمی‌کند، جریانی که بیشترین آسیب را از نظارت استصوابی می‌بیند، نمی‌تواند برنامه مشخص و مورد پیش‌بینی داشته باشد. اما می‌تواند در مورد سناریوهایی فکر کند.

یکم اینکه شورای نگهبان با توجه به اینکه اصلاح‌طلبان با بضاعتی اندک نام‌نویسی کرده‌اند، همه شرکت‌کنندگان را تایید صلاحیت کند و از نظارت استصوابی عدول کند.در این صورت هم اصلاح‌طلبان و هم مردم امیدوار می‌شوند که انتخاباتی نسبتا عادلانه و رقابتی داشته باشند و در چنین شرایطی اصلاح‌طلبان قطعا لیست خواهند داد.

سناریوی دوم این است که شورای نگهبان بخشی از ثبت‌نام‌کنندگان را رد صلاحیت کند در آن صورت فکر می‌کنم که اصلاح‌طلبان دیگر اساسا قادر به ارایه لیست نباشند و به صورت جریانی در انتخابات حضور پیدا نخواهند کرد.

سناریوی دیگر این است که حتی اصلاح‌طلبان خیلی معتدل را هم نپذیرند و همه را رد صلاحیت کنند که البته این سناریو بسیار دور از انتظار است. اما در آن صورت هم باز عملکرد شورای نگهبان به ناامیدی‌ها و نارضایتی‌ها استمرار خواهد بخشید. بنابراین در چند هفته آینده و پس از اعلام نظر هیات‌های اجرایی و نظارت، رویکرد شورای نگهبان تصمیم می‌گیرد و برنامه اصلاح‌طلبان تعیین خواهد شد.

چیزی که مشخص است با توجه به تجربه دوره قبل، لیست اصلاح‌طلب می‌دهیم هر چند ممکن است در برخی حوزه‌ها هم لیست‌مان کامل نشود اما قطعا اصلاح‌طلبان آن تجربه را تکرار نخواهند کرد. در دوره قبل اصلاح‌طلبان از جریاناتی حمایت کردند که وقتی به مجلس آمدند، نمی‌پذیرفتند که اصلاح‌طلبان از آنها حمایت کرده‌اند و در رای دادن و تصمیم‌گیری‌ها یا در صف مستقلین قرار گرفتند یا به تندروها پیوستند. بنابراین تصمیم ما در این دوره این است که با همین ظرفیت و بضاعت اصلاح‌طلبی در انتخابات حضور پیدا کنیم و اگر رای آوردیم به اندازه بضاعت و تعداد نفرات خودمان پاسخگوی مردم باشیم نه اینکه عضویت و نمایندگی‌شان کسانی را در نظر بگیریم که قادر به پاسخگویی در مقابل رفتارشان نباشیم.

از سوی دیگر نکته‌ای که وجود دارد این است که اگر شورای نگهبان دست به رد صلاحیت گسترده اصلاح‌طلبان بزند دیگر حرف از تحریم انتخابات از سوی اصلاح‌طلبان مطرح نشده بلکه عملا این شورای نگهبان است که تحریک به تحریم کرده و مسوولیت عدم شرکت برعهده شورای نگهبان است نه کسانی که نمی‌توانند در انتخابات شرکت کنند.به هر حال تحریم انتخابات از جانب اصلاح‌طلبان مطرح نیست؛ بلکه مساله این است که آنها با این اوضاع بعید است که بتوانند مشارکت کنند.

وقتی اصلاح‌طلبان نتوانند لیست بدهند، چگونه در انتخابات شرکت کنند؟ این را باید شورای نگهبان پاسخ دهد. چراکه بالاخره شورای نگهبان فقط نگهبان جریان خاص نیست. در این دوره‌ها و سال‌ها همیشه شورای نگهبان، نگهبان حفظ اصولگرایان بوده. یک نامزد اصولگرا از یک سال پیش انتخابات را شروع کرده، خانه به خانه رفته و با افراد دیدار کرده اما یک نامزد اصلاح‌طلب هنوز نمی‌داند که آیا صلاحیتش تایید یا رد می‌شود؟ به نظر نمی‌رسد که چنین رفتاری در هیچ انتخاباتی عادلانه باشد.