خاورمیانه ظهور و بروز دیکتاتورهای زیادی رابه خود دیده است، اما ثبات و دوام را به دولت هیچکدام از آنها ندیده. اما دیکتاتورها از کجا می‌آیند چرا در نظام سیاسی اروپا دیکتاتور به وجود نمی‌آید؟ اين مسدله از زوايای مختلف تاريخی، منطقه‌ای، و… قابل تحلیل است اما يكی از پاسخ‌ها درباره اينكه چرا سالهاست در […]

خاورمیانه ظهور و بروز دیکتاتورهای زیادی رابه خود دیده است، اما ثبات و دوام را به دولت هیچکدام از آنها ندیده. اما دیکتاتورها از کجا می‌آیند چرا در نظام سیاسی اروپا دیکتاتور به وجود نمی‌آید؟ اين مسدله از زوايای مختلف تاريخی، منطقه‌ای، و… قابل تحلیل است اما يكی از پاسخ‌ها درباره اينكه چرا سالهاست در نظام سياسي اروپا ديكتاتور به وجود نمی‌آيد اين است كه مردم اروپا به تنها چیزی که تن می‌دهند حاکمیت قانون است و به‌خاطر مصالح حزبی و سیاسی خود تن به عبور از قانون نمی‌دهند. این موضوع را به عینه در قضیه روند استیضاح ترامپ یا برخورد قضایی با رجال سیاسی اروپایی مشاهده می‌کنیم.


حاکمیت قانون برای ما امر مشهودی نیست چون بارها دیده‌ایم به نام امنیت ملی و مسائل امنیتی و حکم فلان مقام، قانون مسکوت مانده و خواست عده‌ای بر قانون رجحان پیدا کرده است در این چنین جامعه‌ای ظهور و بروز دیکتاتور امری دور از عقل نیست.


اردوغان هم از این قاعده مستثنی نیست؛ او به بهانه اصلاح ساختار و مبارزه با کودتاچیان و اجرای مر قانون عده زیادی از فعالان سیاسی کشور را بازداشت کرد و در دنیا چنان وانمود کرد که خواست او و خواست ملتش یکی است، اما این موضوع بعید است که مردم ترکیه با سرکوب ۱۸ درصد از مردم خود موافق باشند و بخواهند در کشتار کردها شربک شوند.

خطرناک‌ترین موضوع بعد از ظهور یک دیکتاتور کت و شلوار پوشیده، تایید او توسط ديگر ملت‌ها و خواص است؛ چه بسیار شنیدیم که جنگ ترکیه و کردها به نفع ایران است و این موضوع را تشبیه به زمانی می‌کنند که وقتی حریف گاو جنگی نیستی او را با گاو جنگی دیگری درگیر کن آنها دخل هم را می‌آورند. اما طرفداران این نظریه یک فاکتور مهم را نادیده می‌گیرند و آن انسانیت است. این اشتباه در تفسیر باعث می‌شود حاکمیت قانون به حاشیه برود و هرج و مرج به وجود آمده که نتیجه این امر است دیر یا زود گریبان خودمان را هم بگیرد.


جامعه جهانی و بالاخص ملت ایران نباید در مقابل کشتار کردها سکوت کند زیرا بسیار دیده‌ایم که کشورهای منطقه در سیاست ورزی از روی دست هم انشا می‌کنند که این موضوع می‌تواند در آینده خطرات جدی برای خود ما بوجود بیاورد.


اکنون زمان این است که بگوییم کجای تاریخ ایستاده‌ایم سکوت در برابر چنین مسائلی چیزی جز تباهی برای ما به ارمغان نمی‌آورد

  • نویسنده : ابوالفضل حمزه؛ عضو هيات رئیسه كميته روابط عمومي حزب اعتماد ملی