به مناسبت ایام محرم عنوان شناسنامه و مشخصه نظام اموی درمقابل نظام علوی: ۱- استبداد سیاسی؛ به زور و رعب و وحشت برای یزید بیعت می گرفتندT مردم اساسا درعرصه سیاسی وعرصه های دیگرحضورنداشتندT رای ونظری نداشتند و نمی توانستند نظر بدهند وحق اظهار نظر نداشتند. معاویه به یزید دو نکته وصیت کرده بود که […]

به مناسبت ایام محرم عنوان شناسنامه و مشخصه نظام اموی درمقابل نظام علوی: ۱- استبداد سیاسی؛ به زور و رعب و وحشت برای یزید بیعت می گرفتندT مردم اساسا درعرصه سیاسی وعرصه های دیگرحضورنداشتندT رای ونظری نداشتند و نمی توانستند نظر بدهند وحق اظهار نظر نداشتند. معاویه به یزید دو نکته وصیت کرده بود که اول بامردم دمخور و دمساز نباش دوم ازهمه بیعت بگیر و اگر بیعت نکردند گردن بزن.

شاخصه دوم نظام اموی تثبیت اشرافیت جاهلی بود؛ اختلاف طبقاتی فاحش و تبعیض در تمام سطوح به اوج و اعلا رسیده بود، ناعدالتی و بی عدالتی همه جارا فراگرفته و مردم به ستوه آمده و در رنج و تعب بودند، آپارتاید و نژادپرستی و پان عربیسم و برتری طلبی به نهایت رسیده بود، قبیله گرایی، فامیلبازی و رانت خواری وجود داشت و رابطه حکومت با مردم رابطه ارباب و رعیتی بود و به جز عده قلیل وابسته به حکومت، به عنوان برده با مردم برخورد می شد.

مشخصه سوم، عدم اجرای عدالت درجامعه بود. فقر در تمام ابعاد آن به ویژه فقر اقتصادی کولاک می کرد و مردم دم فروبسته بودند مردم نمی توانستند اعتراض وانتقاد کنند و اگر خروشی بلند می شد به سرعت در بند کشیده می شد.

مشخصه چهارم تقدم اراذل بر آعظام بود. درحکومت های جور، مقدم داشتن دونان و پستان برافراد صالح و شایسته است، نادانان را ارجح دانستن بر آگاهان، مقدم داشتن پلیدان و پلشتان برمجاهدان و شجاعان و منطق حاکم درحکومت اموی، منطق زور و دیکتاتوری و استبداد بود.

وقتی که امام حکومت را با این ویژگی می بینید و از طرفی مردمان آن روز که درغفلت و دنیازدگی به سر می بردند مشاهده می کند و از سویی، امام تسلیم زور وبیعت با یزید نمی تواند بشود و یزید قصد ریختن خون امام را می کند، امام حسین چاره ای جز قیام آگاهانه که منتج به شهادتش شود نمی بینید و باشهادتش، شوکی به جامعه و تاریخ وارد می کند و دنیا را متوجه ظلم و بیداد می کند تا برای همه حرکتهای آزادیبخش الگو قرار گیرد.