شاید به میزان شهرهای بزرگ، شهرستان ها نیز در هر انتخابات سهم داشته و تاثیرگذار باشند؛ بر این اساس است که جبهه اصلاحات با اهمیت دادن به سلیقه سیاسی تمامی شهروندان در چندین انتخابات اخیر، دعوی این را دارد که از تهران برای شهرهای دیگر تعیین تکلیف نکند و تنها براساس دستورالعمل هایی به ساماندهی […]

شاید به میزان شهرهای بزرگ، شهرستان ها نیز در هر انتخابات سهم داشته و تاثیرگذار باشند؛ بر این اساس است که جبهه اصلاحات با اهمیت دادن به سلیقه سیاسی تمامی شهروندان در چندین انتخابات اخیر، دعوی این را دارد که از تهران برای شهرهای دیگر تعیین تکلیف نکند و تنها براساس دستورالعمل هایی به ساماندهی فعالیت اصلاح طلبان استان ها بپردازد. این آیین نامه در نوزدهمین جلسه شورای عالی سیاستگذاری جبهه اصلاح طلبان (شورای عالی سیاستگذاری) به تصویب رسید و باتوجه به آنکه پیش تر نیز کارگروه استانی زیرنظر جواد امام تشکیل شده بود، حالا ۲ ماه مانده به زمان ثبت نام برای کاندیداتوری در انتخابات مجلس یازدهم، بخش اعظم سازوکار اصلاح طلبان برای مشارکت در این انتخابات فراهم شده است.

پیش تر در خبرها آمده بود که جبهه اصلاح طلبان ایران یا همان شورای عالی سیاستگذاری جبهه اصلاح طلبان در قالب کارگروه استان ها به ساماندهی فعالیت اصلاح طلبان در انتخابات اسفندماه می پردازد. کمی در خصوص سازوکار کمیته استانی توضیح بدهید؟

جبهه اصلاح طلبان از ماه ها پیش فعالیت انتخاباتی خود را آغاز کرده و تقریبا در ۳ ماه گذشته در ۲۵ استان شورای استانی تشکیل شده که در حال فعالیت هستند. احتمالا در هفته جاری شورای سیاستگذاری بتواند همایش استانی خود را به اتفاق ۲۵ استان برگزار کند. البته به دلیل تعطیلات مناسبتی در هفته جاری و هفته آینده، از اربعین تا وفات پیامبر اسلام(ص) و شهادت امام رضا(ع) این احتمال وجود دارد که این همایش با یک هفته تاخیر برگزار شود اما آقای عارف به عنوان ریاست شورای عالی سیاستگذاری اصلاح طلبان و همچنین اعضای هیات رییسه مصر هستند که در اولین فرصت، همایش استانی شورای عالی برگزار شود. مقرر شده که از هر استان ۴ عضو به همراه یک نفر رابط هر استان، در این جلسات شرکت داشته باشند. بنابراین تا پیش از آذرماه که زمان نام نویسی نامزدهای انتخابات اسفندماه است، فرصت داریم که شوراهای استانی تمامی استان ها را شکل دهیم تا آماده حضور و مشارکت در انتخابات باشند.

به نظر شما با توجه به اینکه در استان ها همزمان با تعلقات سیاسی، گرایشات قومی نیز مطرح است، اصلاح طلبان در سطح مناطق استان با چه برنامه ای می توانند به سوی رقابت های انتخاباتی گام بردارند؟ آیا همچون انتخابات گذشته صحبتی از ائتلاف در میان است؟

در سال های اخیر جبهه اصلاحات در مورد ائتلاف انتخاباتی به تجربه ای دست یافته است که البته این تجربه همراه با بدعت هایی نامناسب همراه بود. برخی طیف ها و چهره های سیاسی به قواعد پیروزی و اخلاق مداری تن ندادند. این بخشی است از ایرادهای جدی اصلاح طلبان که با جدیت تمام به دنبال آسیب شناسی آن هستیم. قطعا اگر در آینده ائتلافی صورت بگیرد، کامل تر از ائتلاف های گذشته با اعتدال گرایان یا اصولگرایان معتدل خواهد بود. اما باید این واقعیت را نیز در نظر گرفت که اصلاح طلبان در انتخابات دوره های گذشته، ائتلافی بر سر آرمان های خود با اندیشه و آرمان های جریان اعتدالگرا یا اصولگرا نداشته اند؛ بلکه آن ائتلاف حول محور عدم ورود تندروها به مجلس، شوراها یا ریاست جمهوری بوده است.

به نظر می رسد، باتوجه به این هدف، اصلاح طلبان در آن ائتلاف هم موفق عمل کرده اند؛ حضور اعتدال گرایان اصولگرا و اصلاح طلب در صحنه انتخابات و پیرو آن حضور در مجلس باعث و بانی آن شد تا قوانین تند و افراطی تصویب نشود و بتوانیم کشور را بر اساس سیاست ها و رویکردهای اعتدالی اداره کنیم. اصلاح طلبان نباید از دستاوردهای ائتلاف های گذشته ناامید باشند. همچنین نباید امید داشته باشیم که لزوما همه اشتباه های گذشته که در پی ائتلاف ایجاد شد، جبران شود. امروز اگر نیروهای اعتدالی تقاضایی مبنی بر ائتلاف داشته باشند، درخواست آنها در شورای عالی سیاستگذاری مطرح و بررسی می شود.

آیا در استان ها نیز بر اساس همین الگو تصمیم گیری می کنید؟

البته سیاستگذاری برای اتئلاف در شهرستان ها و استان ها تا حدودی نسبت به کلانشهرها متفاوت است. در مناطق استانی به دلیل وجود لایه های چندگانه قومی، مذهبی و فرهنگی می توان احتمال ائتلاف را کمی بیشتر از شهرهای بزرگ دانست. اما این را نیز نباید نادیده انگاشت که همواره این چندلایگی در استان ها به تبع تنوع قومیتی، مذهبی و ویژگی های فرهنگی-اقلیمی سبب ساز افزایش مشارکت می شود. از سوی دیگر وجه اشتراکی نیز میان شهرستان ها و شهرهای بزرگ وجود دارد. چنانکه تجربه تاریخی در ادوار گذشته نشان داده اگر در استان ها فردی تعلقات اصلاح طلبی داشته باشد، قومیت ها و فرهنگ های دیگر نیز او را مورد حمایت خود قرار می دهند. این نکته را باید بپذیریم که هر نماینده ای که به مجلس راه پیدا می کند، بر اساس ویژگی و ذائقه سیاسی خاصی وارد مجلس شده که یا اصولگرا یا اصلاح طلب است. این مولفه اصلی انتخاب شهروندان است و قومیت نامزدها در درجه چندم قرار دارد. به نظر می رسد که در تمامی قومیت ها و فرهنگ ها هم این گرایش های سیاسی برقرار است و صرفا مسائل قومیتی در انتخابات به عنوان فاکتور اصلی و ویژگی مهم تلقی نمی شود.

آقای گرامی مقدم! در میانه دوگانه قومیت و تعلق جناجی کدام یک ارجحیت دارد؟ آیا اگر اصلاح طلبان با ردصلاحیت گسترده روبه رو شوند، بار دیگر همچون انتخابات قبل رو به سوی لایه های دوم نامزدهای اصلاح طلب می آورند؟

این احتمال وجود دارد که برخی چهره های مطرح اصلاح طلبان در مناطق استانی ردصلاحیت شوند. در سال های متمادی و به تبع آن در دوره های گذشته مجلس، شورای نگهبان به صورت آشکار و بدون آنکه در جایگاه پاسخگویی قرار گیرد، بسیاری از افراد منتسب به یک جریان سیاسی خاص که معمولا جریان اصلاحات نیز بوده را ردصلاحیت کرده اند. به تبع رویه شورای نگهبان است که برخی نامزدهای انتخاباتی و نمایندگان مجلس، به طور کل پیش و پس از انتخابات، به سبب نگرانی هایی که از ردصلاحیت خود دارند، عقیده، مرام و اندیشه خود را به صورت شفاف آشکار نکنند و این بزرگ ترین عارضه و ضدیت با آزادگی است که می تواند به اعتماد عمومی شهروندان لطمه بزند.اصلاح طلبان در دوره پیش نیز به همین دلیل، رو به سوی لایه های دوم و سوم خود آوردند. البته امروز دیگر اصلاح طلبان به این تصمیم گیری تن نمی دهند و اگر در شرایطی باشیم که لایه های دوم و سوم اصلاح طلب نباشند، ناچاریم که در برخی حوزه ها از کسی حمایت نکنیم.در این وضعیت این پرسش مطرح می شود که آیا اصلاح طلبان برای جمع آوری رای قومی پشت اصولگرایان قرار می گیرند! احتمال تحقق این وضعیت نسبتا ضعیف است و علت آن نیز اینکه تمامی قومیت ها، گرایش جناحی دارند. البته اصلاح طلبان این تجربه را از گذشته نیز داشته اند و بهتر است که تا این حد عقب نشینی نکنند و با همان داشته های خود در انتخابات حضور پیدا کنند و در عین حال، نیم نگاهی نیز به فردای انتخابات داشته و به فکر پاسخگویی به مطالبات محقق نشده شهروندان نیز باشند.

در نهایت توصیه شما برای تدوین استراتژی حضور در انتخابات اسفندماه در میانه دوگانه ائتلاف حداکثری یا اقلیت موثر کدام است؟

اگر شورای نگهبان به دست خودش و فقط به دلیل شکل اندیشه اصلاح طلبی، اقدام به ردصلاحیت گسترده کند، این انتظار دور از ذهنی است که اصلاح طلبان در بعضی حوزه های انتخابیه از اصولگرایان حمایت کنند، بلکه اصلاح طلبان احتمالا این بار در آن منطقه یا استان، نامزدی نخواهند داشت. اگر به گذشته نگاه کنیم و به طور مشخص مجلس پنجم را مدنظر قرار دهیم، می بینیم که در آن مجلس یک اقلیت موثر اصلاح طلب حضور داشتند. به طوری که در شهر تهران وقتی ردصلاحیت گسترده ای صورت گرفت، تنها ۱۵ نفر از اصلاح طلبان به مجلس راه پیدا کردند. اما تجربه آن دوره نشان می دهد که همان ۱۵ نفر چه تاثیرات مفیدی بر مصوبات مجلس داشتند. در مجموع لازم است، اصلاح طلبان باتوجه به شرایط فعلی، اقلیتی موثر را به هر نوع ائتلاف کمی ارجحیت بدهند و به دنبال کیفیت فهرست های انتخاباتی خود باشند و ماندگاری اندیشه اصلاح طلبی را دنبال کنند.

  • منبع خبر : روزنامه اعتماد