تاریخ انتشار:۲۲ آذر ۱۳۹۴در ۲:۴۶ ب.ظ کد خبر:3149

رحیم ابوالحسنی در گفت وگو با اعتماد ملی مطرح کرد: تبعات بستن فضا به روی روشنفکری دینی

اعتماد ملی: آسیب‌شناسی اشتباهات جنبش دانشجویی در گذشته، فعالیت دانشجویی و مدنی در عین فعالیت حزبی خارج از دانشگاه، رادیکال شدن فضا به‌دنبال محدودیت فعالیت آزادانه در انشگاه، تاثیر فضای پرهزینه برای فعالیت سیاسی بر جنبش دانشجویی و... موضوعاتی بود که در گفت‌و‌گو با رحیم ابوالحسنی، ...

اعتماد ملی: آسیب‌شناسی اشتباهات جنبش دانشجویی در گذشته، فعالیت دانشجویی و مدنی در عین فعالیت حزبی خارج از دانشگاه، رادیکال شدن فضا به‌دنبال محدودیت فعالیت آزادانه در انشگاه، تاثیر فضای پرهزینه برای فعالیت سیاسی بر جنبش دانشجویی و… موضوعاتی بود که در گفت‌و‌گو با رحیم ابوالحسنی، استاد جامعه‌شناسی سیاسی دانشگاه تهران و رییس‌دفتر سیاسی حزب اعتماد ملی مطرح شد.

ابوالحسنی در گفت وگو با اعتماد ملی، درباره خطاهای جنبش دانشجویی اینگونه پاسخ داد: این سوال را که بگوییم جنبش دانشجویی چه اشتباهاتی داشته درست نمی‌دانم. جنبش دانشجویی هیچ اشتباه خاصی نکرد که به‌عنوان یک جریان به تنهایی و بدون در نظر گرفتن فضای سیاسی اجتماعی، مقصر باشد.

به‌گفته او، طبیعی است که این جنبش، جنبش جوانی است و کمتر از تجربیات سیاسی برخوردار است و قطعا ضعف‌هایی دارد.

عضو شورای مرکزی حزب اعتماد ملی معتقد است: ضعف جنبش دانشجویی عدم تشکل و همگرایی و گرفتار آمدن به فضای دسته‌بندی‌های متعدد است. جنبش دانشجویی باید خود را در برابر فریب‌های سیاسی که می خواهد در آن انسداد به وجود آورد، حفظ کند.

کاندیدای دهمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی از شهر تهران، ادامه داد: بدون هویت مشخص سیاسی، جنبش دانشجویی نمی‌تواند شکل پیدا کند. زمانی که در جامعه آزادی فعالیت سیاسی به آن شکل که باید وجود ندارد، جریان‌های سیاسی داخل دانشگاه نیز دستخوش یک بی‌هویتی سیاسی می شوند. تنها گروهی هم که در حال خاضر می‌تواند به‌طور گسترده فعالیت کند بسیج است که آن هم چون گروهی وابسته است، نقاد نخواهد بود.

ابوالحسنی درباره اینکه تا چه حد این جنبش توانسته با جامعه ارتباط موثر پیدا کند، گفت: ارتباط جنبش دانشجویی یا اصولا هر جنبشی که برخواسته از فضای اجتماعی سیاسی جامعه است و برای حل مشکل سیاسی اجتماعی ایجاد شده، یک ارتباط دو سویه است. در ایران هم شاهد چنین فضایی بودیم. یک زمانی که فضای اقتدار گرایی افزایش می‌باید می‌بینیم جنبش دانشجویی وجهه دمکراتیک‌تر به خود می گیرد. یک زمانی فضای استبداد دینی در جامعه حاکم می شود مشاهده می کنیم که جنبش دانشجویی با آن به مقابله بر می‌خیزد.

او همچنین درباره بی رقبتی نسل جدید در دانشگاه برای فعالیت سیاسی و اجتماعی، گفت: شرط اول فعالیت سیاسی برای جوانان ایجاد فضای کم‌هزینه است. وقتی فضای سیاسی پر‌هزینه باشد طبیعی است که نسل جدید رقبت چندانی برای حضور در فعالیت‌های سیاسی اجتماعی ندارد. مسئله دوم هم این است که وقتی احزاب فعال نیستند یا فضای فعالیت کمتری دارند و مستمر نمی‌توانند ارتباط خود را با جامعه حفظ کنند طبیعتا هویت‌های سیاسی در دانشگاه‌ها مطرح نمی‌شوند که دانشجو در تعامل با این هویت قرار بگیرد، لذا یک فضای متناقضی برایش به وجود می‌آید.

رئیس دفتر سیاسی حزب اعتماد ملی گفت: اگر می‌خواهیم جامعه فعال شود باید بستر فعالیت سیاسی در جامعه وجود داشته باشد. البته وقتی از احزاب می گوییم منظور آن نیست که احزاب وارد دانشگاه شوند، همانطور که شکل فعالیت دانشجویی نیز نباید وارد احزاب شود. البته دانشجو بیرون از دانشگاه می تواند وارد احزاب شود و تمرین کار سیاسی کند این دو بحث جدا از هم است.

به‌عقیده ابوالحسنی، دانشجو خارج از دانشگاه می تواند وارد احزاب شود و هویت سیاسی خود را پیدا کند و داخل دانشگاه به عنوان یک فعال جنبش اجتماعی و دانشجویی فعال شود، اما من هم معتقد نیستم احزاب وارد دانشگاه شوند و دانشگاه جای اردوهای سیاسی حزبی شود. بنابراین جنبش دانشجویی نباید وابستگی حزبی پیدا کند، اما دانشجو می تواند در بیرون وارد فعالیت سیاسی شود.

استاد دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران درباره فعالیت گروه‌های مختلف سیاسی در دانشگاه‌ها، گفت: به طور مثال اگر به دانشجویان با هویت اندیشه دینی اجازه فعالیت می دادند و آنها آزادانه می توانستند قدرت حاکم را نقد کنند، این‌ها مانع ورود مثلا مارکسیست‌ها به درون تشکیلات خود می‌شدند و هویت خود را در فضای یک‌دست‌تری پیدا می‌کردند و گسترش می‌دادند.

او ادامه داد: وقتی اجازه فعالیت آزادانه به دانشجویان داده نمی‌شود، فضا رادیکال‌تر می‌شود. باید بگذارند گروه‌های مختلف فکری، فعالیت قانونمند داشته باشند که فضا رادیکال نشود. روشنفکر دینی بتواند فعالیت کند، جریان سنتی دینی هم که فضای فعالیت دارد، گروه‌های چپ هم بتوانند فعالیت کنند.

ابوالحسنی در ادامه گفت: البته این نکته مورد توجه قرار گیرد که بین جریان چپ و لائیک باید تفاوت قائل شویم. به نظر من این دست دانشجویان عمدتا چپ نیستند، بلکه لائیک هستند و علت حضور آنها هم این است که ما فضا را به روی روشنفکری دینی بستیم و اینگونه بستری آماده کردیم تا در برابر دین حکومتی، گروه های لائیک شکل بگیرد. در صورتی که، اگر اجازه می‌دادند تا در مقابل دین حکومتی، یک تشکل متدین روشنفکر شکل می‌گرفت، فضای دانشگاه‌ها امروز این‌قدر لائیک نمی‌شد.


ارسال نظر

Go to TOP