تاریخ انتشار:۱۳ بهمن ۱۳۹۴در ۱۱:۲۰ ق.ظ کد خبر:4121

طرح تحول سلامت، سلامت مردم را متحول نکرد!

لایه‌های بیماران از هزینه‌های درمانی گرفته تا خدمات بیمارستانی در حالی مطرح می‌شود که وزیر بهداشت و سایر مسئولان از رضایتمندی 80 درصدی بیماران از طرح تحول سلامت خبر می‌دهند. طرحی که به نظر می‌رسد با وجود انبوه شعارهای مسئولان، کمترین تحولی در سلامت مردم ...

لایه‌های بیماران از هزینه‌های درمانی گرفته تا خدمات بیمارستانی در حالی مطرح می‌شود که وزیر بهداشت و سایر مسئولان از رضایتمندی ۸۰ درصدی بیماران از طرح تحول سلامت خبر می‌دهند. طرحی که به نظر می‌رسد با وجود انبوه شعارهای مسئولان، کمترین تحولی در سلامت مردم ایجاد نکرده است.

به گزارش اعتماد ملی به نقل از ایلنا، نزدیک به دو سال پیش در ۱۵ اردیبهشت ۹۳ طرح تحول نظام سلامت با هدف کاهش هزینه های پرداختی بیماران بستری، ارتقای کیفیت خدمات ویزیت در بیمارستان‌ها، ارتقای خدمات هتلینگ و همچنین حمایت مالی از بیماران صعب‌العلاج و نیازمند و سهولت در تهیه داروها؛ در تعداد زیادی از بیمارستان‌های پایتخت و سایر استان‌ها کلید خورد.

 با آغاز اجرای طرح تحول سلامت در کشور متولیان نظام سلامت کشور نوید تغییرات گسترده در  کیفیت خدمات دهی در سیستم بهداشتی و درمانی، هم زمان با کاهش هزینه های پرداختی از جیب مردم را می‌دادند که بارقه‌های امیدی را در دل مردم که وضعیت نابسامانی را در بیمارستان‌های دولتی به جهت بی‌کیفیتی خدمات بیمارستانی و همچنین هزینه‌های کمر شکن درمانی متحمل می‌شدند، ایجاد کرد.

اکنون بعد از گذشت حدود ۲ سال از آغاز اجرای طرح تحول نظام سلامت خبرنگار ایلنا با هدف بررسی تاثیر اجرای این طرح در کاهش مشکلات و هزینه‌های بیماران به سراغ بیماران بیمارستانی که عنوان یکی از بزرگترین قطب‌های درمانی کشور را دارد، رفتیم و نظر آنان را در خصوص میزان رضاتمندی از  هزینه‌ها، خدمات بیمارستانی و نحوه تهیه داروها  جویا شده که در زیر می‌خوانید:

۸ مرتبه شیمی درمانی شدم و هر بار ۵۰۰ هزار تومان هزینه شیمی درمانی پرداخت کردم، در حالی که زنسرپرست خانوار هستم و وضعیت معیشتی خوبی ندارم.

مریم خانم میانسال مبتلا به سرطان تخمدان با بیان اینکه در حال حاضر بیماری‌اش بهبود پیدا کرده و در حال مرخص شدن از بیمارستان است، می‌گوید: به دلیل بیماری‌ای که داشتم؛ ۸ مرتبه شیمی درمانی شدم و هر بار ۵۰۰ هزار تومان هزینه شیمی درمانی را دادم.

این خانم اظهار می‌دارد: من سرپرست خانوار هستم و از وضعیت معیشتی خوبی برخوردار نیستم، این هزینه برای من خیلی سنگین بود.

وی با اشاره به اینکه در مدت درمان برخی داروهای مورد نیازش در بیمارستان تامین می‌شده است؛ می‌گوید: البته یک داروی انعقاد خون هم نیاز داشتم که باید از بیرون بیمارستان و از داروخانه ۱۳ آبان تهیه می‌کردم که معمولا برای تهیه آن یک صبح تا غروب در داروخانه بودم تا آن را دریافت کنم.

مردی که برای بیماری سرطان ریه خواهرش در بیمارستان حضور پیدا کرده است در پاسخ به اینکه خواهرش تحت پوشش بیمه سلامت است یا خیر  می‌گوید: درباره بیمه سلامت مطالبی شنیده‌ام، اما دقیقا نمی‌دانم این بیمه چیست؟

اینجا که بیمارستان دولتی است؛ اینقدر پول می‌گیرند، اگر بیمارستان خصوصی می‌رفتیم؛ چه بلایی بر سرمان می‌آمد.

او با بیان اینکه در حال حاضر مبلغ زیادی از هزینه‌های بیمارستان و آزمایشات را خواهرش پرداخت کرده است، ادامه می‌دهد: اینجا که بیمارستان دولتی است؛ اینقدر پول می گیرند، اگر بیمارستان خصوصی می‌رفتیم چه بلایی بر سرمان می‌آمد.

وی با انتقاد از کیفیت پایین خدمات در بیمارستان‌های دولتی اظهار می‌کند: این بیمارستان از مراجعه کنندگان زیادی برخوردار است، اما کمترین امکاناتی برای بیماران در آن وجود ندارد به طوری که بیماران برای یک نوبت گرفتن ساده و ویزیت شدن در درمانگاه کلی اذیت می‌شوند و مجبورند از صبح زود در بیمارستان در حالی که روی زمین و در راهرور دراز کشیده‌اند؛ منتظر نوبت خود باشند، این در حالی است که کسی برای راهنمایی و کمک به بیماران وقت نمی‌گذارد.

     1

حجت مرد میانسالی که همسرش دچار عارضه کبدی شده است، بیان می‌کند: من کشاورز هستم و از شهرستان شهریار به این بیمارستان آمده‌ام و متاسفانه به دلیل مشکلاتی که دارم، نمی‌توانم شب‌ها پیش همسرم در بیمارستان بمانم و مجبور بودم با هزینه خودم پرستار بگیرم.

وی با اشاره به اینکه همسرش دو هفته در بیمارستان بستری است، اظهار می‌کند: در ابتدا همسرم در بخش اورژانس بود؛ شبی ۱۴۰ هزار تومان و حالا هم که در بخش طبی بستری است؛ شبی ۷۰ هزار تومان پول به پرستارانی که با بیمارستان قرارداد دارند، می‌دهم که از ساعت ۷ شب می‌آیند و ۸ صبح هم می‌روند و کمترین توجه به بیمار ندارند.

وی ادامه می‌دهد: همین الان رفتم هزینه را حساب کنم که گفتند؛ پول دارو ۱۹۰ هزار تومان و پول بیمارستان هم ۴۰۰ هزار تومان شده است و تا پرداخت نکنم؛  نمی‌توانم همسرم را از بیمارستان ببرم در حالی که  من یک کشاورز هستم و اکنون هم این پول را ندارم که پرداخت کنم.

بیشتر از ۷۵ درصد از هزینه‌های درمانم را خودم پرداخت کرده‌ام که واقعا بار مالی زیادی را روی وضعیت معیشتی خود و خانواده‌ام ایجاد کرده است.

علی؛ مرد جوانی که دوست ندارد، در مورد نوع بیماری‌اش صحبت کند؛ اظهار می‌کند: داروهای بیماری من معمولا در بیمارستان موجود است، اما بیشترین مشکل من در خصوص آزمایشاتم است که همه را باید در خارج از بیمارستان انجام دهم و به غیر از  مشکل رفت‌وامد مدام من به بیرون از بیمارستان، هزینه‌های این آزمایشات است که به من فشار آورده است.

وی ادامه می‌دهد؛ بیمه تامین اجتماعی هستم و در حال حاضر چیزی بیشتر از ۷۵ درصد از هزینه‌ها را خودم پرداخت کرده‌ام که واقعا بار مالی زیادی را روی وضعیت معیشتی خود و خانواده‌ام ایجاد کرده است.

همچنین خانمی که برای بیماری خاص فرزندش در بیمارستان است، حرف زیادی برای گفتن ندارد به جز اینکه برای تهیه برخی از داروهای فرزندش با مشکل رو‌به‌رو است.

او با بیان اینکه برخی از داروهایی که پزشک تجویز می‌کند؛ در لیست داروهای بیمه نیست و گذشته از  قیمت بالایی که دارند؛ کمیاب هم هستند، ادامه می‌دهد: البته چند بار یکی از آشناهایمان از طریق روابطی که داشت این داروها را برای ما تهیه کرد، اما بعضی وقت‌ها هم به دست آوردنش خیلی سخت می‌شود.

خانمی که روبه‌روی داروخانه ایستاده و با ناراحتی از افرادی که به سمت داروخانه می‌روند؛ می پرسد آیا بیمارستان داروخانه دیگری هم دارد یا نه، می‌گوید: من فقط یک داروی ساده برای شستشوی مخاط بینی می‌خواهم، ولی نمی‌دهند.

وی بیان می‌کند: وقتی به متصدی داروخانه گفتم چه دارویی نیاز دارم، از من پرسید از پرسنل بیمارستان هستم یا نه، وقتی گفتم؛ نیستم گفت، باید دارو را از بیرون تهیه کنم و وقتی اصرار کردم با بداخلاقی با من برخورد کرد. من تنفسم سخت است و شب‌ها نمی‌توانم؛ خوب تنفس کنم؛ اصلا هم نمی‌دانم این دارو را باید از کجا تهیه کنم.

پزشکان این همه پول می‌گیرند، اما هیچ وقتی برای توضیح به بیماران و همراهان بیماران در خصوص نوع و شرایط بیماری نمی‌گذارند.

بیماران و خانواده‌های آنان از اجبارشان برای تهیه داروها، تجهیزات و ملزومات مصرفی پزشکی از خارج از بیمارستان می‌گویند؛ در شرایطی که طبق ماده ۹ بخش ۱ دستورالعمل طرح تحول نظام سلامت باید کلیه این خدمات توسط بیمارستان به بیماران ارائه شود و همچنین با ایجاد کمیته‌های دارویی در بیمارستان‌ها هیچ بیمار بستری برای تهیه این اقلام به خارج از بیمارستان هدایت نشود.

الناز دختر یکی از بیماران بستری در بخش اورژانس است، با انتقاد از وضعیت بد رسیدگی پزشکان و پرستاران می‌گوید: پزشکان این همه پول می‌گیرند، اما هیچ وقتی برای توضیح به بیماران و همراهان بیماران در خصوص نوع و شرایط بیماری نمی‌گذارند و فقط به من گفته اند که مادرم تومور نخاعی داشته و باید عمل جراحی شود و هیچ توضیح دیگری نداده‌اند.

پزشک خانم باردار را در بخش اورژانس ویزیت کرد و بدون اعلام نتیجه از بیمارستان خارج شد.

وی ادامه می دهد: دیروز وقتی توی اورژانس بودیم، زنی را آوردند که حامله بود و حالش خراب شده بود و در تخت کنار مادر من بستری شد، بعد از چند ساعت که منتظر بود؛ پزشک آمد و او را ویزیت کرد و رفت، این زن تا امروز منتظر نتیجه ویزیت شد، وقتی دید خبری نیست؛ سراغ پزشک را گرفت که گفتند؛ پزشکش رفته در حالی که اصلا نتیجه ویزیت را به بیمارش نگفته بود.

از ۷ صبح تا ۷ شب اینجا بودم و دست آخر هم یک نفر آمد و گفت؛ چکمه اتاق عمل نداریم 

یک بیمار خانم مبتلا به HIV مثبت می‌گوید: مرکز تحقیقات HIV در خصوص این بیماری عملکرد نسبتا خوبی را دارد، اما متاسفانه هیچ خدمات جانبی ندارد و ما که دچار این بیماری هستیم، اگر مثلا یک سرما خوردگی داشته باشیم و یا دچار مشکل دندان شویم، باید بیرون از بیمارستان خود را درمان کنیم و این در حالی است که خیلی‌ها دوست ندارند، جای دیگری خارج از بیمارستان مطرح کنند.

او با اشاره به اینکه سال گذشته در همین بیمارستان زایمان کرده است، بیان می‌کند: من برای زایمان در این بیمارستان بودم و با اینکه از قبل و با هماهنگی بیمارستان آمده بودم و نامه هم داشتم، از ۷صبح تا ۷ شب اینجا بودم و دست آخر هم یک نفر آمد و گفت؛ چکمه اتاق عمل نداریم  و من دست آخر با کمک و هماهنگی‌هایی که یکی از دوستانم که پزشک بیمارستان است، توانستم زایمان کنم.

گفتنی است؛ قبل از اجرای طرح تحول سلامت، درآمد سرانه پزشکان ۳۵ برابر متوسط درآمد آحاد جامعه بود و بعد از اجرای طرح تحول سلامت و افزایش ۲ تا ۴ برابری تعرفه‌های پزشکی و نیز افزایش ۱۷۰۰ مورد تعرفه پزشکی، این تفاوت به ۱۰۰ برابر بالغ گشت، جدای از اینکه افزایش چندباره تعرفه‌های پزشکی در سال‌های اخیر چه مخاطراتی را برای نظام بهداشت و درمانی کشور به وجود آورده است، به نظر می رسد با وجود این افزایش، کیفیت خدمت رسانی به بیماران ارتقا پیدا نکرده است و هنوز هم برخی از پزشکان بهانه‌هایی برای بی‌توجهی و پاسخگو نبودن به بیماران دارند.

میلیون‌ها تومان خرج هزینه‌های درمانی و دارویی دخترم کرده‌ام، دیگر توانی برای پرداخت هزینه‌ها ندارم.

مرد میانسالی که در یک آلاچیق در محوطه بیمارستان نشسته با بیان اینکه  دخترش مبتلا به ام اس است، اظهار می‌کند: فرزندم تحت پوشش بیمه سلامت است، اما به نظرم بیمه سلامت فقط به درد یک قشر خاصی می‌خورد که بیماری‌های ساده‌ای دارند و داروهای گران قیمت بیماری‌های خاص تحت پوشش این بیمه نیستند.

این مرد میانسال کیفش را که باز می‌کند پر از سیگار است و حتی وقتی می‌خواهد از تفاوت در اثربخشی داروهای ایرانی و خارجی بگوید، از سیگار مثال می زند که مثلا یک سیگار آلمانی با یک سیگار ارزان قیمت خیلی متفاوت‌تر است.

وی  با بیان اینکه در حال حاضر پزشک به دخترم دارویی داده که خارجی است و قیمت آن میلیونی، در حالی که این دارو تحت پوشش بیمه نیست؛ ادامه می‌دهد: داروی دیگری نیز هست که برای سیستم ایمنی است که هم مدل خارجی و هم ایرانی‌اش هست، اما دکتر دخترم گفته مدل خارجی این دارو خیلی بهتر است و عوارض هم ندارد، من هم می‌خواهم دخترم کمتر اذیت شود، حتی اگر مجبور باشم؛ همه زندگی‌ام را بدهم و زیر دنیایی از بدهی باشم، این دارو را برای دخترم تهیه می‌کنم.

وی با اشاره به اینکه مدت زیادی است؛ دخترش در بیمارستان بستری است، می‌گوید: میلیون‌ها تومان خرج هزینه‌های درمانی و دارویی دخترم کرده‌ام دیگر توانی برای پرداخت هزینه‌ها ندارم.

بیماران و خانواده‌هایشان کمترین آشنایی با نام طرح تحول سلامت و مفهوم آن ندارند؛ آنها تنها با درد و با مبالغی که برای درمان بیماری می‌پردازند؛ آشنا هستند.

گلایه های بیماران از هزینه‌های درمانی گرفته تا خدمات بیمارستانی، تهیه داروها و انجام آزمایشات در حالی مطرح می شود که وزیر بهداشت و دیگر مسئولان این وزارتخانه از رضایتمندی ۸۰ درصدی بیماران از طرح تحول سلامت خبر می‌دهند. طرحی که بیماران و خانواده‌هایشان کمترین آشنایی با نام و مفهوم آن ندارند. بیماران حتی بیماری خود را هم نمی‌شناسند، چرا که بسیاری از پزشکان کوتاهترین زمانی را برای توضیح درباره بیماری به آنها نمی‌دهند. آنها تنها با درد آشنا هستند و با مبالغی که برای درمان بیماری می‌پردازند و همچنین داروهایی که باید بعد از ساعت‌ها معطلی از داروخانه ۱۳ آبان یا حتی از بازار سیاه تهیه کنند. به نظر می‌رسد با وجود انبوه شعارها و سخنانی که مسئولان در اثربخشی طرح تحول سلامت مطرح می‌کنند، این طرح کمترین تحولی در سیستم سلامتی مردم ایجاد نکرده است.

اخبار مرتبط


ارسال نظر

Go to TOP