تاریخ انتشار:۳۰ بهمن ۱۳۹۴در ۱:۱۸ ب.ظ کد خبر:4319

علی‌اصغر صالحی؛ کارشناس ارشد علوم سیاسی

غفلت و حسرت

مطمئناً به هر نسبتی که یک لیست انتخاباتی از افراد صاحب نام و دارای سابقه سیاسی محروم تر باشد احتمال خطای آن در آینده بیشتر خواهد شد. آنچه محمدرضا عارف از روند انتخاب افراد برای لیست اصلاح طلبان می گوید حاکی از آن است که ...

مطمئناً به هر نسبتی که یک لیست انتخاباتی از افراد صاحب نام و دارای سابقه سیاسی محروم تر باشد احتمال خطای آن در آینده بیشتر خواهد شد. آنچه محمدرضا عارف از روند انتخاب افراد برای لیست اصلاح طلبان می گوید حاکی از آن است که «این سی نفر» در تهران بر اساس فرایندی چند مرحله ای و دقیق و بر اساس سوابق و پس از مصاحبه های مفصل انتخاب شده و در لیست اصلاح طلبان جای گرفته اند. آما یادآوری خاطراتی نه چندان خوش از روزهای نه چندان دور می تواند علت حساسیت‌های موجود در رابطه با لیست نامزدهای مورد نظر اصلاح طلبان را به خوبی روشن کند.

هفدهم شهریور ماه سال نود و دو بود که اعضای شورای شهر تهران برای انتخاب شهردار گرد آمده بودند و اصول گرایان تنها با اختلاف یک رای صندلی بلدیه را از زیر پای مهدی هاشمی کشیدند و محمد باقر قالیباف را بر آن نشاندند. اما جالب این بود که آن یک رای قرار بود سر از آرای مهدی هاشمی در بیاورد و بر اساس هماهنگی های قبلی به نفع اصلاح طلبان نوشته شود. صاحب آن رای انقلابی کسی نبود جز الهه راستگو، از اعضای حزب اسلامی کار. مهدی هاشمی در مصاحبه با آسمان گفته بود «راستگو به من قول داده بود… همین برادر و خواهر (اشاره به دنیامالی و راستگو)، در جلسه‌ای هم‌قسم شده بودند که از رای اکثریت پیروی کنند» که قصه دیگر شد و آن شد که می‌دانید.

الهه راستگو و احمد دنیا مالی هر دو در طی انتخابات شورای شهر دوره ی چهارم در فهرست اصلاح طلبان بودند و گلایه های اصلاح طلبان نیز بر همین اساس بالا گرفته بود و حتی کار به اخراج راستگو از حزب اسلامی کار کشیده شد. طبیعتاً انتظار می رود افرادی که با داعیه اصلاح طلبی از ظرفیت لیست های انتخاباتی آنان استفاده می کنند و کل یا قسمتی از آراِی خود را از این راه بدست می آورند به تعهدات خود مبنی بر تابعیت از تصمیمات گروهی در مواقع حساس عمل کنند. البته این موضوع هرگاه مطرح شده باعث حرف و حدیث های زیادی شده و بالطبع با موضع گیری موافقان و مخالفان و دفاع این افراد ازعملکرد خویش همراه بوده است. چنانچه راستگو نیز بعد از انتخاب قالیباف از عملکرد خود دفاع کرد.

در اواخر مجلس هشتم و بالا گرفتن اختلاف علی مطهری با دولت احمدی نژاد نیز اصول گرایان گله می کردند که او از لیست اصول گرایان سر از صندلی مجلس درآورده است هر چند علی مطهری همواره وابستگی خود به آنان را منکر شده و حتی در انتخابات مجلس نهم نیز خبری از حضورش در هیچ یک از لیست های مورد نظر آنها نبود. نام مطهری در انتخابات مجلس نهم در لیست صدای ملت و اصلاح‌طلبان دیده می شد.

با این اوصاف شاید بدبینی به لیستی که اکنون اصلاح طلبان با زحمت فراهم آورده اند چندان کار شایسته‌ای به نظر نرسد، اما با این حال باید نشست و امیدوار بود که در برزخی که شورای نگهبان برای اصلاح‌طلبان فراهم آورده، لیست اصلاح‌طلبان با کمترین خطا همراه باشد و به تجربیات تلخی از آن دست منجر نشود.

اخبار مرتبط



1 ديدگاه مطلب براي " غفلت و حسرت " ارسال شده است.

  1. سید اسماعیل صالحی می‌گه:

    کاملا موافقم

ارسال نظر

Go to TOP